จะว่าไปแล้วผมก็เป็นคนดูการ์ตูนประเภทที่ไม่ค่อยสนใจตัวบุคคลสักเท่าไหร่ อันที่จริงแล้วเพลงอนิเมผมก็ชอบฟังนะ แต่ก็ฟังแค่ทำนองไม่ค่อยได้ดูเนื้อร้อง
จนกระทั่งช่วงหลังๆนี้เอง ผมเริ่มสนใจเรื่องของคนพากษ์การ์ตูนมากขึ้น เพราะมารู้เสน่ห์ของเสียงพากษ์กับการสวมบทให้เข้ากับตัวละครนั้น...

ถ้าเทียบกับหนังแล้วช่วงหลังมานี้ผมก็นิยมดูหนังซับมากกว่าพากษ์ไทยน่ะนะ ก็มีคนเคยถามเหมือนกันว่าทำไมชอบดูแบบนั้น เหตุผลก็แสนง่ายครับคือผมอยากฟังเสียงในฟิลม์
บางทีการฟังภาษาของต้นแบบก็ทำให้เราเข้าใจมุกบางอย่าง บ่อยครั้งที่หนังเล่นมุกแบบภาษาซึ่งต้องฟังเสียงสดเท่านั้นถึงจะเก็ต ส่วนในกรณีอนิเมนั้นผมชอบฟังเสียงพากษ์ว่าจะเร้าใจแค่ไหน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเรื่องที่ตัวละครพูดรัวเป็นปืนกล

แต่ก่อนตอนดูการ์ตูนผมไม่สนใจหรอกครับว่าใครจะให้เสียงใคร เว้นแต่เป็นการ์ตูนที่ชอบจริงๆเท่านั้น จนช่วงหลังนี้เองที่ผมเริ่มสนใจด้านนี้มากขึ้น
อนิเมที่จุดประกายให้ผมสนใจนักพากษ์จริงก็คือเรื่อง ไอรันโท ครับ... ตัวละครเด่นๆที่ชอบไม่ได้นางเอกหรอก แต่เป็นคู่ปรับของเธอ... อายาเนะ...

(คนซ้าย)
บุคคลิกตัวละครคือจะค่อนข้างออกแร่ดเกรียนนิดๆพอน่ารักกำลังดี เป็นคนร่าเริงโหวกเหวกไปหน่อย ชอบโดนพี่สาวแกล้งอยู่ประจำ
คนที่ให้เสียงของอายาเนะก็คือ จิบะ ซาเอโกะครับ เสียงของเธอเวลาตะเบ็งกรี๊ดกร๊าดนี่ได้ใจผมมากๆ

พอหมดซีรีส์ไอรันโท ผมก็เปิดหาอนิเมฮาๆดูต่อ ก็มาเจอกับ นางฟ้าจอมโหดโดคุโร่...
ตอนแรกโหลดมาดูเพราะได้ยินว่ามันฮาแบบแปลกๆดี พอได้ดูก็ถึงรู้ว่าเป็นอนิเมแนวต้นไม้เพื่อนรักที่เคยโด่งดังมาแล้วเมื่อหลายปีก่อน

ปิปิรุ ปิรุ ปิรุ ปิรุปิ~ แผละ!!!

ตอนแรกก็ว่าเป็นอนิเมฮาๆอีกเรื่อง แต่ฟังแล้วสะกิดใจเสียงหัวเราะมาก พอลองค้นจริงก็ถึงบางอ้อ... จิบะ ซาเอโกะ เจ้าเสียงหัวเราะเกรียนคนเดิมนี่เอง...
มิน่าเล่าทำไมถึงรู้สึกติดอย่างบอกไม่ถูก เสียงพากษ์นี่มีผลในเชิงลึกจริงๆแฮะ

เอาเข้าจริงแล้วท่าทางผมจะติดใจนักพากษ์เสียงแปดหลอดแฮะ แต่แบบงุงิเอ๋อๆก็ชอบไปอีกแบบเหมือนกันนะครับอย่างเช่นฮานิวจังจากเรื่องฮิกุราชิ พากษ์เสียงโดยยุย โฮริเอะ

(คนกลาง)
ชอบจริงๆสำหรับบทนี้คงเป็นเสียงครางอาอูอาอูนั่นล่ะ... น่ารักจริงๆ
พูดถึงเพลงของฮานิว (นาโนเดสึ) แล้วมาเห็นคนแปลไทยให้ดูตอนหลังแล้วก็ยอมรับในความพยายามคนแต่งจริงๆ เนื้อเพลงร่ายยาวแต่ต้นจนจบไปเลยไม่มีซ้ำท่อนครับ ทึ่งมาก เหมือนกับเป็นการบรรยายตัวละครผ่านเพลงทั้งหมดอย่างละเอียด

ก็เป็นอะไรที่หลากหลายดีครับ ดูๆแล้วทางญี่ปุ่นจะสร้างอนิเมสักเรื่อง เรื่องการเฟ้นนักพากษ์สำหรับเขาก็ดูเป็นเรื่องใหญ่เหมือนกัน
หลังจากลองอ่านการ์ตูนเรื่อง REC ก็ทำให้รู้ว่าอาชีพสายนี้ก็ลำบากเอาเรื่อง จบมาเยอะแต่ได้งานจริงๆไม่กี่คนหรอกครับ ถ้าติดตลาดก็ถือว่าโชคดีไปเลย

พูดถึงติดตลาดนี่ก็อดที่จะนึกถึงนักพากษ์ที่ชื่อทามูระ ยูคาริไม่ได้แฮะ
ครั้งแรกที่ผมรู้จักทามูระ ยูคาริก็ตอนที่เล่นเกม Toki2 เมื่อสมัย 8-9 ปีที่แล้ว แฟนๆโทคิน่าจะรู้จักกันดีครับ เธอเป็นคนที่พากษ์เสียงตัวละคร อิจูวอิน เมย์

บทตัวละครคุณหนูซึนเล็กๆน่ารักน่าจีบดี

ตอนแรกก็ไม่รู้อะไร จนกระทั่งมาดูประวัติงานพากษ์ของเธอเมื่อไม่นานนี้ก็ทำเอาอึ้งทีเดียว
http://www.animenewsnetwork.com/encyclopedia/people.php?id=524

งานพากษ์เสียงบานพรืดเลย กระทั่งบางเรื่องที่เคยดูอย่าง GA หรือ ฮิกุราชิ ที่ดูมาจนจะจบเรื่องก็พึ่งมารู้ว่าเธอให้เสียงด้วย อันที่จริงที่ไม่ทันเอะใจก็เพราะเธอค่อนข้างพากษ์เสียงฉีกบทน่ะครับเลยไม่ทันได้เอะใจ บางเรื่องได้ตัวร่าเริงเสียงแหลมแสบ บางเรื่องก็ได้เสียงเงียบๆ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งฮิกุราชินี่อย่างโดนใจเล้ย... พากษ์ริกะนิปป้ากับดาร์คริกะได้ประทับใจผมหลายๆ ได้อารมณ์เหมือนคนซ่อนบุคลลิกมากจริงๆ

ชอบแกล้งฮานิวจังเลยริกะเนี่ย...

พูดถึงฮิกุราชิแล้วก็อดขำไม่ได้เหมือนกันว่าตัวละครหญิงในเรื่องนี้ต้องคัดนักพากษ์โดยการหัวเราะหรือเปล่า ถ้าดูมาจะเห็นได้ว่าเรื่องนี้มีการหัวเราะอย่างบ้าคลั่งเยอะมากๆ แทบทุกตัวละครเลยมั้ง มีคลิปหนึ่งที่ Youtoube รวมเสียงหัวเราะ ทำเอาซะหลอนเลย...

ต่อกับเรื่องของยูคาริ ก่อนจะไปพูดถึงเรื่องที่ผมขำก็ต้องเกริ่นถึงคนพากษ์อีกคนที่ชื่อ คุไม โมโตโกะ
ครั้งแรกที่ผมรู้จักคนนี้ก็มาจากเกมToki2 อีกตามเคย โดยเธอให้เสียงตัวละครที่ชื่อ อาคาอิ โฮมูระ

พูดถึงจุดเด่นของคุไม โมโตโกะแล้วก็ต้องบอกว่าเป็นน้ำเสียงที่ค่อนข้างคล้ายเด็กผู้ชาย ฉะนั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกหากเธอจะไปให้เสียงตัวละครเด็กผู้ชายบ้าง เป็นตัวละครผู้หญิงที่ออกทอมบอยบ้าง

ทีนี้พอผมสนใจเรื่องของยูคาริเลยลองไล่ดูเทียบว่าพากษ์เรื่องอะไรบ้างก็ไปเอะใจกับเรื่อง อาคาซุกิน...
อาคาซุกินนี้มีนางเอกชื่อเดียวกับเรื่อง แน่นอนว่าพากษ์โดยทามูระ ยูคาริ

ตอนแรกก็ดูแบบผ่านๆก็เห็นว่าเป็นอนิเมน่ารักอีกเรื่องหนึ่งที่น่าเข้าเมืองไทย เพราะดูแล้วไม่มีความรุนแรงเลย แถมออกไปแนวเทพนิยายอีก (หลังมาผมเลยชักเบื่อจนดูไม่จบไป แหะๆ)

พูดถึงนางเอกแล้วจะไม่พูดถึงพระเอกก็กระไรอยู่ สำหรับเรื่องนี้พระเอกจะเป็นเด็กที่ค่อนข้างเก็บตัวนิดๆ คุยกับดอกไม้ได้ ชื่อโซวตะ

และก็แน่นอนว่าพากษ์โดยคุไม โมโตโกะ...

ค่อนข้างเป็นมุกวงในนิดครับ แต่คนเล่น Toki2 น่าจะนึกทัน
คือในบท Toki2 เนี่ยเมย์ที่พากษ์โดยยูคาริ จะเป็นคู่ปรับตัวฉกาจกับ โฮมูระที่พากษ์โดยโมโตโกะ... ก็คือสองคนนี้เป็นคู่ปรับกันอย่างแรง
หลังจากสิ้นยุค Toki2 อีก 7 ปี ทั้งคู่ก็วนเวียนมาเจอกันในงานเดียวกันอย่างน่าเหลือเชื่อ แถมฉีกบทจากคู่ปรับมาเล่นเป็นคู่พระคู่นางด้วยสิ... ท่าทางจะรำลึกความหลังครั้งก่อนได้ดี...
แหม้วงการอนิเมนี่ลึกซึ้งดีจัง

พูดถึงนักพากษ์แล้วขออีกสักหน่อย ที่จะไม่พูดถึงเธอไม่ได้เลยก็คู่หูแห่งเรื่องดิจิการัต

ซานาดะ อาซามิ พากษ์เป็นเดจิโกะ (คนขวา)
ซาวาชิโระ มิยูกิ ผู้พากษ์เป็นปูจิโกะ (คนกลาง)
ก็เป็นอนิเมแนวไร้สาระเน้นน่ารักแสบๆเรื่องหนึ่งที่ผมติดเอามากๆในสมัยนั้น

พูดถึงมิยูกิแล้วขอแทรกนิดครับ นี่ก็เป็นอีกนักพากษ์หนึ่งที่ได้รับบทพูดน้อยไม่ก็ตัวละครเงียบๆคนหนึ่ง
ไม่ว่าจะเป็นบทของปูจิโกะ มินท์ อิบาระ โคทาโร่ อารูรู แม้แต่ชินคู
เธอได้รับบทตัวละครพูดน้อยตลอดศกจนทำให้อดคิดไม่ได้ว่าจริงๆแล้วเธอเป็นคนพูดน้อยหรือเปล่าหว่า...

หลังจากที่ดิจิการัตจบภาคเนี้ยวไป ผมก็ไม่ได้ตามข่าวของสองคนนี้อีกเลย จนกระทั่งมาดูอนิเมช่วงนี้เองถึงได้เอะใจกับเรื่อง โรเซ่น ไมเดน
ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไร พอฟังเสียงของชินคุแล้วมันคุ้นๆก็เลยลองเปิดประวัติคนพากษ์ดู ก็ถึงบางอ้อ... ที่แท้คนพากษ์ก็มิยูกินี่เอง
 

ชินคูตุ๊กตาที่พูดน้อยแต่น่ารัก... บทสมกับมิยูกิจริงๆ

บทนางเอกไม่เท่าไหร่ พอไล่ดูไปเรื่อยๆก็มาสะกิดใจกับบทพระเอก ซากุราดะ จุน...

คนพากษ์เป็นจุน ไม่ใช่ใครอื่น... ซานาดะ อาซามิครับ
ค่อนข้างเซอร์ไพร์สำหรับผมอยู่ไม่น้อย ไม่นึกเหมือนกันว่านี่จะเป็นอีกคู่นักพากษ์ที่ผมชอบที่กลับมาทำงานร่วมกัน แถมฉีกบทจากคู่แสบพี่น้องมาเป็นคู่แสบชายขี้บ่นกับคุณตุ๊กตาปากเจ็บ...

เป็นอะไรที่ค่อนข้างวนไปเวียนมาดีเหมือนกันกับวงการนักพากษ์ที่ญี่ปุ่น คลื่นลูกใหม่ก็อาจแจ้งเกิดกับอนิเมได้เสมอๆ ก็ถือว่าเป็นสีสันที่น่าสนใจสำหรับวงการนักพากษ์จริงๆครับ แต่ก่อนผมไม่เคยสนใจเลย แต่เดี๋ยวนี้รู้สึกว่าเป็นอะไรที่ไม่น่ามองข้ามจริงๆ เหมือนจะเป็นหน้าที่ปิดทองหลังพระแต่ก็อาจเป็นตัวสำคัญขนาดแจ้งเกิดเรื่องนั้นๆกับตัวเองได้เลย
ตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุดก็น่าจะเป็นฮิราโนะ อายะที่ดังพลุแตกไปกับเรื่องฮารุฮิกับลักกี้สตาร์

เธอคือพระเจ้า!! (คนกลาง)

เธอคือโอตาคุพันธุ์เทพ!!

ก็อะไรประมาณนี้ล่ะครับ ถือเป็นงานที่น่าสนใจไม่น้อยเลยทีเดียวสำหรับวงการอนิเม
สำหรับบ้านเรานี่คงอีกนานกว่าจะถึงจุดนั้นล่ะมั้ง แต่ที่มีๆอยู่ก็ถือว่าทำได้ดีทีเดียวโดยเฉพาะสมัย ITV ผมชอบเรื่องเคโรโระมาก รู้สึกจะใช้ทีมงานพันธมิตรมาช่วยพากษ์เสียงด้วย ก็ทำได้เข้าท่าเลยดีเดียว เล่นมุกได้ขำดีไม่เฝือไม่ฝืดจนเกินไป
เพราะที่จริงแล้วสิ่งที่ทำให้ผมเบื่อมากที่สุดสำหรับเสียงพากษ์การ์ตูนไทยก็คือการเล่นนอกบทเกินจำเป็นนั่นล่ะครับ... จากที่ดีมันจะกลายเป็นแย่ไป...

ปล. เมื่อสัปดาห์ก่อนมีน้องคนหนึ่งทักมาคุยกับผมใน MSN ว่าตอนนี้บล็อกโคลี่มีแปลนจะทำดิจิการัตตอนใหม่ จริงเท็จประการใดไม่ทราบครับเพราะไม่ได้ตามข่าวมานานมากแล้ว
แต่ประโยคหนึ่งที่สะกิดใจผมก็คือน้องเขาว่าซานาดะ อาซามิอาจไม่รับงานพากษ์นี้ ไม่รู้ด้วยเหตุอะไรนะ... แต่ถ้าไม่ได้คู่พากษ์คนเดิมจริง ผมก็ขอลุ้นให้หวยนี้ไปตกกับจิบะ ซาเอโกะนะครับ
แบบว่าชอบเสียงแปดหลอดเกรียนพอน่ารักเป็นการส่วนตัว ฮี่ๆ

แล้วท่านๆล่ะมีใครเป็นนักพากษ์ในดวงใจบ้างเอ่ย

edit @ 6 Mar 2008 20:14:04 by kiwi